یک: محتوای عناصر آلیاژی، به طور کلی، فولاد با محتوای کروم 10.5 درصد به راحتی زنگ نمیزند. هر چه محتوای کروم و نیکل بیشتر باشد، مقاومت در برابر خوردگی بهتر است. به عنوان مثال، محتوای نیکل در مواد 304 8-10 درصد و محتوای کروم 18-20 درصد است. چنین فولاد ضد زنگ در شرایط عادی زنگ نمیزند.
دوم: فرآیند ذوب شرکت تولیدی نیز بر مقاومت به خوردگی فولاد ضد زنگ تأثیر می گذارد. یک کارخانه فولاد ضد زنگ بزرگ با فناوری ذوب خوب، تجهیزات پیشرفته و فناوری پیشرفته می تواند کنترل عناصر آلیاژی، حذف ناخالصی ها و کنترل دمای خنک کننده بیلت را تضمین کند، بنابراین کیفیت محصول پایدار و قابل اعتماد است، داخلی کیفیت خوب است و زنگ زدن آن آسان نیست. در مقابل، برخی از کارخانه های کوچک فولاد دارای تجهیزات عقب مانده و فناوری عقب مانده هستند. در طی فرآیند ذوب، ناخالصی ها را نمی توان حذف کرد و محصولات تولید شده به ناچار زنگ می زند.
ثالثاً: محیط خارجی، آب و هوای خشک و تهویه شده است و محیط به راحتی زنگ نمی زند. رطوبت هوا زیاد است، هوای مداوم بارانی است یا مناطق محیطی با pH بالا در هوا مستعد زنگ زدگی هستند. فولاد ضد زنگ 304، اگر محیط اطراف خیلی بد باشد، زنگ می زند.
